Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ, Η εμφάνιση της Παναγίας, η θαυματουργική του ίαση και περί ασθενείας

(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)

Έπρεπε λοιπόν να παλεύη ο Πρόχορος [πρόκειται για το βαπτιστικό όνομα του Αγίου Σεραφείμ του Σάρωφ].

Μέσα στήν Ἐκκλησία μας βιώνουμε ἔντονα τήν παρουσία τοῦ Χριστοῦ μας...

 

ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ

ΕΠΙ ΤΗι ΠΡΩΤΗι ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΕΤΟΥΣ 2026

ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΩΣ, ΦΑΛΗΡΟΥ, ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑΣ ΚΑΙ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΡΕΝΤΗ

Σ Ε Ρ Α Φ Ε Ι Μ

ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΙΕΡΟΝ ΚΛΗΡΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ

ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΑΥΤΟΥ

᾿Αδελφοί συλλειτουργοί καί τέκνα ἐν Κυρίῳ, Χρόνια Πολλά!

Ἦρθε ἡ νέα χρονιά καί πανηγυρικά τήν ὑποδεχθήκαμε! Πρόβαλε στόν ἱστορικό χωροχρόνο φορτωμένη μύριες ἐλπίδες, ὄνειρα καί εὐχές, ὅπως προβάλλει ἡ αὐγή στό ἀπέραντο στερέωμα, στεφανωμένη μέ πλῆθος χρωμάτων, μαγευτικές ἀποχρώσεις καί κάλλος ἀσύλληπτο. Καί βέβαια, ἡ ἀνατολή δέν θά εἶχε αὐτή τήν ἐντυπωσιακή ὀμορφιά, ἄν δέν εἶχε προηγηθεῖ ἡ ἀναμέτρησή της μέ τό σκοτάδι τῆς νύχτας καί ἡ σταδιακή ἐπικράτησή της μέχρι τήν θριαμβευτική κατάληξη τοῦ πρωϊνοῦ. Ἔτσι καί ἡ ἀνατολή τοῦ νέου χρόνου δέν θά εἶχε τήν αἴγλη τόσο χαρμόσυνης γιορτῆς, ἄν δέν γυρεύαμε ἄπληστα μιά ἀκτῖνα ἐλπίδας καί αἰσιοδοξίας νά φωτίσει τά σκοτάδια τῆς ζωῆς μας, νά ζωογονήσει τά κύτταρα τῆς ὕπαρξής μας, νά θερμάνει τίς καρδιές μας.

Το μαντρί το βλογημένο

 

του Φώτη Κόντογλου

Κάθε χρόνο ο Άγιος Βασίλης, τις παραμονές της Πρωτοχρονιάς γυρίζει από χώρα σε χώρα κι από χωριό σε χωριό και χτυπά τις πόρτες, για να δει ποιος θα τον δεχτεί με καθαρή καρδιά.  Μια χρονιά λοιπόν, πήρε το ραβδί του και τράβηξε.  Ήτανε σαν καλόγερος ασκητής, ντυμένος με κάτι μπαλωμένα παλιόρασα, με χοντροπάπουτσα στα ποδάρια του και μ’ ένα ταγάρι περασμένο στον ώμο του. Γι’ αυτό τον παίρνανε για διακονάρη και δεν τ’ ανοίγανε την πόρτα. Ο Άγιος Βασίλης έφευγε λυπημένος, γιατί έβλεπε την απονιά των ανθρώπων και συλλογιζότανε τους φτωχούς που διακονεύουνε, επειδής έχουνε ανάγκη, μ’ όλο που αυτός ο ίδιος δεν είχε ανάγκη από κανέναν κι ούτε πεινούσε ούτε κρύωνε.

Ένα δώρο για τον Βασιλάκη

Στύλωσε το κορμί της η κυρα-Σοφία και έπιασε με τα δυο χέρια τη μέση της. Αχ, αυτός ο πόνος! Τώρα τελευταία όλο και πιο πολύ την ενοχλούσε. Στάθηκε μια στιγμή να πάρει ανάσα κι ύστερα ξανάσκυψε στη δουλειά της.

Ο Χρόνος και ο κόσμος της φθοράς

 

Φώτης Κόντογλου

(Μικρό εορταστικό, Ακρίτας, 2006)

Η πιο φοβερή κ' η πιο ανεξιχνίαστη δύναμη στον κόσμο είναι ο Χρόνος, ο Καιρός.

Ήθη και έθιμα της Πρωτοχρονιάς

Ο Γέροντας Διονύσιος Επιφανιάδης ο Σκιαθίτης (1802-1887) σκιαγραφούμενος από τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη...

Ο ΠΑΤΗΡ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ

Αλεξάνδρου Παπαδιαμάντη

Τῶν ἐπαγγελμάτων, ἔλεγε ξένος συγγραφεύς, καλῶς ἀποφαινόμενος, ὡς ἐμοὶ δοκεῖ, προορισμοῦ καὶ κλήσεως δέονται τρία, τό τε ἐκκλησιαστικὸν καὶ τὸ στρατιωτικὸν καὶ τὸ περὶ τὰς καλὰς τέχνας. Τοιαύτης κλήσεως ἂν μετέχωσιν οἱ παρ᾿ ἡμῖν σήμερον στρατηγοῦντες καὶ οἱ τῶν καλῶν τεχνῶν δημιουργοὶ ἀδυνατῶ νὰ εἴπω, παρὰ τοῖς ἐκ τοῦ ἱεροῦ Κλήρου δέ, ἐπειδὴ περὶ τούτων ἑνὸς ὁ λόγος, ἐρημία μοὶ φαίνεται, ἐξέστω μοι εἰπεῖν, ὁλοσχερὴς τοῦ πράγματος. Λέγω δέ, ἐν τῇ Ἑλλαδικῇ χώρᾳ τῇ ἀπελευθέρῳ, διότι οὐ μόνον ἀποδημητὴς θρασὺς νὰ εἶναι πρέπει, ἀλλ᾿ ἰχνευτὴς ἀμφιδέξιος, ὁ ἐπιχειρήσων ν᾿ ἀνεύρῃ καὶ ν᾿ ἀποκαλύψῃ ἕνα ἄνδρα μοναστὴν ἢ θύτην τοῦ ἐπιτηδεύματος ἄξιον. Ἐγκατεσπαρμένοι δέ, εἴ τινες τοιοῦτοι, ἀνὰ τὰς φάραγγας καὶ ἐν ταῖς χαράδραις τοῦ Ἄθω, καὶ οὗτοι ὁδηγὸν ποιούμενοι τὸ «Σῴζων σῷζε τὴν σαυτοῦ ψυχὴν». Εἰκότως.

Γιατί ενανθρώπησε ο Υιός και όχι ο Πατήρ ή το Πνεύμα;

Άγιος Ιωάννης Δαμασκηνός

Ο Πατήρ δεν μεταπίπτει στον Υιό, παραμένει πάντα Πατήρ· ο Υιός δεν μεταπίπτει στον Πατέρα, παραμένει πάντα Υιός· το Πνεύμα δεν μεταπίπτει στον Πατέρα ή τον Υιό, παραμένει πάντα Πνεύμα άγιο. Η ιδιότητα καθενός προσώπου της Αγίας Τριάδας είναι σταθερή και αμετάβλητη. Πώς, άλλωστε, θα παρέμενε ιδιότητα αν ε­ναλλασσόταν συνεχώς περνώντας κάθε φορά σε άλλο πρόσωπο; Γι’ αυτό ο Υιός του Θεού είναι που γίνεται Υιός του ανθρώπου, για να παραμείνει ακριβώς η ιδιότητα αμετακίνητη. Γιατί, όντας Υιός του Θεού, όταν έγινε Υιός του ανθρώπου παίρνοντας σάρκα ανθρώπινη απ’ την αγία Παρθένο, δεν αλλοτριώθηκε από την υιική του ιδιότητα.

Τα Χριστούγεννα του Οσμάν Πασά...

 

Χαράματα. Οι μοναχοί της μονής των Ασωμάτων βγαίνουν από την εκκλησία και κατευθύνονται στα κελιά τους. Αύριο Χριστούγεννα. Η μητρόπολη των εορτών.

Ο δίκαιος Ιωσήφ, ο ανιδιοτελής

Μητροπολίτης Πισιδίας Σωτήριος Τράμπας

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΩΣΗΦ ΤΟΝ ΜΝΗΣΤΟΡΑ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΗ

Την μετά τα Χριστούγεννα Κυριακή, η Εκκλησία, μεταξύ άλλων ιερών προσώπων που σχετίζονται με την κατά σάρκα Γέννηση του Κυρίου, τιμά τον Ιωσήφ τον μνήστορα της Υπεραγίας Θεοτόκου. Καταγόταν από την Βηθλεέμ, αλλά είχε εγκατασταθεί στη Ναζαρέτ, όπου ασκούσε το επάγγελμα του ξυλουργού. Ο Ιωσήφ φέρεται να ήταν πατέρας έξι παιδιών από άλλη γυναίκα. Από τα Ευαγγέλια ξέρουμε τα ονόματα των υιών του: Ιάκωβος, Ιωσής, Σίμων και Ιούδας(Ματθ. 13,55) Τα Ευαγγέλια αναφέρουν και κόρες του (στίχ. 56), χωρίς να αναγράφουν τα ονόματά τους• από τη χριστιανική παράδοση γνωρίζουμε ότι είναι η Μαρία και η Σαλώμη (η σύζυγος του Ζεβεδαίου και μητέρα των Αποστόλων Ιάκωβου και Ιωάννη).

Παπαδιαμάντης και Χριστούγεννα

 

+Πρωτοπρεσβυτέρου Ιγνατίου Παπασπηλιόπουλου

Με αφορμή την εορταστική επικαιρότητα και τη συμπλήρωση 80 χρόνων από την κοίμηση του Γέροντα των ελληνικών γραμμάτων  (1851-1911), μια σύντομη θεώρηση της Χριστουγεννιάτικης διηγηματογραφίας του.

Τα δώρα των Μάγων

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς,

«Και ανοίξαντες τους θησαυρούς αυτών προσήνεγκαν αυτώ δώρα, χρυσόν και λίβανον και σμύρναν» (Ματθ. Β΄11).