Θανάτου εορτάζομεν νέκρωσιν, Άδου την καθαίρεσιν, άλλης βιοτής, της αιωνίου απαρχήν, και σκιρτώντες υμνούμεν τον αίτιον, τον μόνον ευλογητόν των Πατέρων, Θεόν και υπερένδοξον.
Ερμηνεία.
Εις το Τροπάριον τούτο δείχνει ο Μελωδός [ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός]
πόσα αγαθά απολαύσαμεν από τον αναστάντα Χριστόν· διότι, αν και ένα
πράγμα φαίνεται ότι είναι το εορταζόμενον η Ανάστασις, μύρια όμως είναι
τα καλά όπου συν τη Αναστάσει εχαρίσθησαν εις ημάς.




