
Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς
“… Έτσι λοιπόν πληγωμένος με το βέλος της θείας αγάπης, άρχισε να βαδίζει προς τη Ρώμη χωρίς καμία αναβολή, με σκοπό να αφιερωθεί εκεί τελειότερα, να περιβληθεί το Μοναχικό Σχήμα και να εκπληρώσει το τάμα του.

Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς
“… Έτσι λοιπόν πληγωμένος με το βέλος της θείας αγάπης, άρχισε να βαδίζει προς τη Ρώμη χωρίς καμία αναβολή, με σκοπό να αφιερωθεί εκεί τελειότερα, να περιβληθεί το Μοναχικό Σχήμα και να εκπληρώσει το τάμα του.
Λάμπρος Σκόντζος, Θεολόγος
Μια από τις δραματικότερες περιόδους της εκκλησιαστικής μας ιστορίας είναι και ο 20ος αιώνας, όπου δοκιμάστηκαν σκληρά πολλές Ορθόδοξες Εκκλησίες από τα μαρξιστικά καθεστώτα. Χιλιάδες κληρικοί όλων των βαθμών καθώς και εκατομμύρια πιστοί διώχτηκαν, βασανίστηκαν και έχασαν τη ζωή τους, με μόνη αιτία ότι πίστευαν στο Θεό και ήταν Ορθόδοξοι Χριστιανοί. Ένας από αυτούς τους χιλιάδες κληρικούς ήταν και ο άγιος Λουκάς ο Ιατρός, αρχιεπίσκοπος Συμφερουπόλεως και Κριμαίας.
(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Ο άγιος Ιερομάρτυρας Τιμόθεος Επίσκοπος Προύσας άκμασε κατά τους χρόνους του αυτοκράτορα Ιουλιανού του Παραβάτη, δηλαδή τον 4ο αιώνα.
Κάποτε ο άγιος Κύριλλος είδε στον ύπνο του, ότι βρισκόταν σε έναν ωραιότατο τόπο που ήταν γεμάτος από ανεκλάλητο χαρά. Εκεί έβλεπε τον Αβραάμ, τον Ισαάκ, τον Ιακώβ, και άλλους θαυμαστούς και ένδοξους άνδρες της Παλαιάς Διαθήκης.
Με τη χάρη του Θεού, το βράδυ της Τετάρτης 10 Ιουνίου θα τελεσθεί Ιερά Αγρυπνία επί τη εορτή της Παναγίας "Άξιον Εστί" και τη μνήμη του Αγίου Λουκά, Αρχιεπισκόπου Συμφερουπόλεως και Κριμαίας, με Εσπερινό, Όρθρο και Θεία Λειτουργία από 21.00 εως 00.15.
Γεράσιμος Σωτ. Γαλανός
Ο Άγιος Παναγής Τυπάλδος Μπασιάς ήταν γόνος αρχοντικής οικογένειας της Παλικής , γεννήθηκε δε το 1801 από γονείς ευσεβείς τον Μιχαήλ και την Ρεγγίνα , το γένος Δελλαπόρτα. Έλαβε καλή μόρφωση κοντά σε αξιόλογους δασκάλους της εποχής του και έμαθε τη Γαλλική και την Ιταλική γλώσσα καθώς και την Λατινική απαραίτητη για την μελέτη κάποιων πατερικών κειμένων.
(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Όταν ήμουν 12 χρονών [μαρτυρία του Γεράσιμου Δρακόπουλου], ένα βράδυ που καθόμουν έξω από το χρυσοχοείον του πατέρα μου που βρισκόταν στην κεντρική πλατεία του Ληξουρίου, συγκεντρώθηκαν -όπως κάθε βράδυ- μερικοί φίλοι του για να κουβεντιάσουν. Αυτοί ήταν όλοι τους άνθρωποι των γραμμάτων και πρόκριτοι της πόλης και οι περισσότεροι ηλικιωμένοι.