Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Χριστόδουλος
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ
Γ':
Ο ΜΕΛΕΤΙΟΣ ΩΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ (Πατριαρχικός
Έξαρχος 1588-1590, Πατριάρχης 1590-1596 -1601)
1. 'Ανάληψις υπό του Μελετίου των καθηκόντων Πατριαρχ. Εξάρχου
Ήδη του Μελετίου ευρισκομένου εν Κωνσταντινουπόλη1, ο γέρων Αλεξανδρείας Σίλβεστρος, αισθανόμενος τας δυνάμεις αυτού εξασθενιζούσας, απεφάσισεν όπως αποσυρθή εν τω εν Λίνδω της Ρόδου μετοχίω της Μονής Σινά προς ανάπαυσιν, μη παραιτησάμενος του Θρόνου. Έχων όμως κατά νουν κατεστρωμένον το σχέδιον της διαδοχής αυτού2 εκάλεσε δι' επιστολής τον Μελέτιον όπως «θαρραλέως άρη τον Πατριαρχικόν όγκον»3 αναλαμβάνων τούς οίακας του παλαιφάτου Πατριαρχείου. Εις την πρότασιν ταύτην ο Μελέτιος απήντησεν αρνητικώς, επικαλούμενος τούτο μεν τας υπ' αυτού σχεδιαζομένας αποστολάς εις Αβησσυνίαν, τούτο δε τους εκκλησιαστικούς Κανόνας, καθ' ους «oυ συγκωρείται τοις Επισκόποις ετέρους ανθ' εαυτών εγκαθιστάν»4. Η ρωμαλεότης του φρονήματος και το μέγεθος της προσωπικότητος του Μελετίου υπηγόρευσαν ασφαλώς την αρνητικήν ταύτην απάντησιν. Άλλος τις εν τη θέσει αυτού ευρισκόμενος, και προ τοσούτον δελεαστικής προτάσεως ών, θα έσπευδε να αποδεχθή ευγνωμόνως την προσφερομένην τιμήν. Είναι τόσον δύσκολον να λέγη τις όχι, οσάκις πρόκειται να αποφασίση περί αποδοχής αξιωμάτων ενδόξων και θέσεων ζηλευτών! Ο Σίλβεστρος γνωρίζων καλώς τον χαρακτήρα του Μελετίου, επέμεινε και διά δευτέρας επιστολής τα αυτά προτείνων, πλην αλλ' όμως αρνητικήν έλαβε και πάλιν την απάντησιν. «Κατά σκοπόν, όμως, διώκων5» επανήλθεν επί του αιτήματός του και διά τρίτην φοράν μετά δακρύων παρακαλών πλέον τον Μελέτιον όπως έλθη εις Ρόδον προς συνάντησίν του, τάσσων και επιτίμιον διά την περίπτωσιν ανυπακοής. Ούτως επείσθη ο Μελέτιος και μετ' ολίγον αφίκετο εις Ρόδον, ένθα ο Σίλβεστρος είχε συγκαλέσει και άλλους Αρχιερείς προς συγκρότησιν Συνόδου δι' εκλογήν Πατριάρχου.






