Πάτερ ευλογείτε...

του Βασιλείου Σκιαδά, Θεολόγου

   Η φράση «ευλογείτε» έχει επικρατήσει στον ορθόδοξο μοναχισμό και στον ι. κλήρο έχει αντικαταστήσει τις συνηθισμένες κοσμικές φιλοφρονήσεις. Πρόκειται άραγε για μιά συνήθεια με βαθύτερο νόημα ή για κάποιο επιπλέον κενό λόγο; Αρχικά ποιά είναι η έννοια του ρήματος «ευλογώ;» Η σημασία του ρήματος αυτού είναι τριπλή. 

ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΟΣ ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΕΝΔΟΞΟΥ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΒΛΑΣΙΟΥ ΤΟΥ ΕΝ ΣΚΛΑΒΑΙΝΟΙΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΥΝ ΑΥΤΩι ΜΑΡΤΥΡΗΣΑΝΤΩΝ

 

ΔΕΥΤΕΡΑ 6 ΙΟΥΛΙΟΥ 2026

18.30 Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός μετ’ αρτοκλασίας και εν συνεχεία Ιερά Παράκληση στον Άγιο Βλάσιο.

 

ΤΡΙΤΗ 7 ΙΟΥΛΙΟΥ 2026

07.00 Όρθρος και εν συνεχεία πανηγυρική Θεία Λειτουργία.

 

ΠΕΜΠΤΗ 9 ΙΟΥΛΙΟΥ 2026

18.30 Ιερό Ευχέλαιο

Ήθελε «να κολλήσει στον τοίχο»! – Άγιος Γερβάσιος των Πατρών

 

Φτωχό και ορφανό παιδί ήταν ο Γεώργιος Παρασκευόπουλος από τη Νυμφασία της Γορτυνίας την περίοδο του 1880. Ο πατέρας του βοσκός. Παρά τις πολλές δυσκολίες που περνούσε, μέσα του έκαιγε η φλόγα της μάθησης αλλά και ο πόθος ν’ αγαπήσει πολύ τον Θεό.

Ἡ Σύναξις τῶν Δώδεκα Ἀποστόλων - 30 Ιουνίου

 

Ευλαβικό προσκύνημα στη γενέτειρα του Αγίου Νείλου του Μυροβλύτη, στη γραφική κωμόπολη του Αγίου Πέτρου Κυνουρίας

Επ' ευκαιρία της εορτής των Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου παραθέτουμε μικρό φωτογραφικό προσκύνημα στον αφιερωμένο σε εκείνους Ιερό Ναό της κωμοπόλεως του Αγίου Πέτρου Κυνουρίας, γενέτειρα του προστάτη Αγίου της ενορίας μας, του Αγίου Νείλου του Μυροβλύτη.

Οι πρωτοκορυφαίοι Απόστολοι Πέτρος και Παύλος (Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος)

Απορώ και εξίσταμαι, πώς οι άγιοι Απόστολοι που εορτάζουμε σήμερα, κατόρθωσαν τέτοια μεγάλα και εξαίσια θαύματα! Και πώς κανείς να μη θαυμάσει και να μην απορήσει;

Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος: Ποια είναι η πίστη ημών των Χριστιανών σήμερα;

 

Απορώ και εξίσταμαι, πως, οι άγιοι Απόστολοι που εορτάζουμε σήμερα, κατόρθωσαν τέτοια μεγάλα και εξαίσια θαύματα! Και πως κανείς να μη θαυμάσει και να μην απορήσει;

Θανατηφόρα παγίδα

 

Ιούνιος μήνας. Αρχή καλοκαιριού.

Υπάρχουν και τότε ανθισμένα λουλούδια που ευωδιάζουν.

Και σε προσκαλούν με το λεπτό τους άρωμα να τα ερευνήσεις.

Κύριλλος ο Λούκαρις: ο Περίδοξος και Πολύτλας

 

Η διαβόητη Congregatio de Propagandae Fidei προσπάθησε να τον διαβάλη χαλκεύοντας στα σκοτεινά γραφεία της μια καλβινίζουσα πλαστή, κακέμφατη και ψευδεπίγραφη «Ομολογία Πίστεως», την οποία ο Λούκαρις ουδέποτε αναγνώρισε ούτε υπεστήριξε πολεμούμενη. Καλβινιστής, λοιπόν, ο Λούκαρης! Πριν λίγα χρόνια τον είχαν παρουσιάσει ως παπιστή. Τώρα, ξαφνικά, έγινε …Προτεστάντης!… Αιρετικός!… Ποιος; Αυτός που τον διέκρινε τέτοια ευλάβεια για την Παναγία, ώστε στα Πατριαρχικά του Σιγίλλια, αναφερόμενος στη Θεοτόκο πάντοτε έγραφε «της Υπεραγίας μου Θεοτόκου». Ποτέ χωρίς εκείνο το μου, εκείνη την έκφρασι βαθειάς προσωπικής σχέσεως προς την Μάννα των Χριστιανών, την ώρα που οι Καλβινιστές και λοιποί Προτεστάντες στο άκουσμα και μόνο της λέξεως Θεοτόκος αρρώσταιναν. Προτεστάντης, αυτός που κατέταξε επισήμως στη χορεία των Αγίων τον Όσιο Γεράσιμο της Κεφαλλονιάς (Ιούλιος 1626), όταν οι Προτεστάντες αρνούνται την τιμή στους Αγίους.

Άγιος Ιερομάρτυς Κύριλλος Λούκαρης - 27 Ιουνίου

 

Ο Όσιος Δαβίδ, ο εν Θεσσαλονίκη - 26 Ιουνίου

Μητροπολίτης Φαναρίου Αγαθάγγελος, Γενικός Διευθυντής Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος

Όσιος Δαβίδ καταγόταν από τη βόρεια Μεσοποταμία, που ήταν μεγάλο μοναστικό κέντρο, και γεννήθηκε περί το 450 μ.Χ. Για λόγους που δεν αναφέρονται ήλθε στη Θεσσα­λονίκη μαζί με το μοναχό Αδολά. Κατά το βιογράφο τους ο Όσιος εισήλθε αρχικά στη μονή των Αγίων Μαρτύρων Θεο­δώρου και Μερκουρίου, επιλεγόμενη Κουκουλλιατών, της οποί­ας η τοποθεσία προσδιορίζεται «εν τω αρκτικώ μέρει της πόλεως πλησίον του τείχους εν ω έστι το παραπόρτιον των Απροΐτων».

Αγία Φεβρωνία, Την έβλεπαν στην γιορτή της να συμψάλλει με τις άλλες μοναχές

 

(Διασκευή, επιμέλεια Στέλιος Κούκος) 

Σύμφωνα με την παράδοση κάθε χρόνο όταν ετελείτο η μνήμη της Aγίας Παρθενομάρτυρος Φεβρωνίας στο Mοναστήρι της, την έβλεπαν γύρω στα μεσάνυχτα, παρούσα μαζί με τις άλλες αδελφές να συμψάλλει μαζί τους και να στέκεται στον ίδιο τόπο στον οποίον στεκόταν όταν ήταν ζωντανή.