
(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Την επόμενη μέρα έφεραν πάλι την Αγία [την Αγία Χριστίνα] στο δικαστήριο, και ο τύραννος της λέει: «Ας πάμε στον ναό, να προσκυνήσεις τον ουράνιο θεό Απόλλωνα».

(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Την επόμενη μέρα έφεραν πάλι την Αγία [την Αγία Χριστίνα] στο δικαστήριο, και ο τύραννος της λέει: «Ας πάμε στον ναό, να προσκυνήσεις τον ουράνιο θεό Απόλλωνα».

Ανάμεσα στους πολυάριθμους Αγίους, που κοσμούν το τοπικό αγιολόγιο και τη μακρόχρονη εκκλησιαστική ιστορία του μυροβόλου νησιού της Χίου είναι και η Αγία παρθενομάρτυς Μαρκέλλα, που αποτελεί το ευλαβικό καύχημα των απανταχού της Γης Χίων και τον πολύτιμο πνευματικό θησαυρό για χιλιάδες προσκυνητές, που συρρέουν στον τόπο του μαρτυρίου της για να αποδώσουν τον οφειλόμενο σεβασμό στο μεγαλείο και τον ηρωισμό της, αλλά και για να ζητήσουν τη θαυματουργική της χάρη για την επίλυση σωματικών και ψυχικών ασθενειών.
(Διασκευή, επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Ένας Εβραίος παντοπώλης της Έδεσσας της Μεσοποταμίας, στην πόλη που έμενε ο Άγιος Συμεών ο διά Χριστόν σαλός, είδε τον Άγιο, ενώ πλενόταν, να του μιλούν δύο Άγγελοι.


Πολλά είναι τα θαύματα και οι θεραπείες που με τη Χάρη του Θεού επετέλεσε το τίμιο λείψανο της αγίας Μεγαλομάρτυρος Ευφημίας, η οποία είχε μαρτυρήσει το 303 μ.Χ. στη Χαλκηδόνα. Το πιο θαυμαστό όμως, που στερέωσε την πίστη των Ορθοδόξων και συνετέλεσε στο να τιμάται η Αγία σε όλη την οικουμένη, συνέβη το 451 μ.Χ. κατά τη διάρκεια της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου.

Ο Άγιος Μιχαήλ Πακνανάς, γεννήθηκε στην Αθήνα από ενάρετους γονείς και έζησε στη συνοικία της Βλασσαρούς, η οποία βρισκόταν στο σημερινό χώρο της Αρχαίας Αγοράς. Λόγω της πενίας των γονέων του, έμεινε αγράμματος και έγινε κηπουρός. Κάποια ημέρα ενώ επέστρεφε στην Αθήνα από κάποιο χωριό, συνελήφθη από τούς Τούρκους φύλακες και συκοφαντήθηκε ότι μετέφερε κρυφά μπαρούτι για τους επαναστάτες Έλληνες.

(Διασκευή, επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Ο Χριστός που επισκέφτηκε στην φυλακή τον Νεανία και τον ανέστησε, εκεί τον μετονόμασε και σε Προκόπιο, ενώ τον θεράπευσε και από όλες τις πληγές που του προκάλεσαν οι βασανισμοί στις οποίες υπέστη.
Ο Αρχιμανδρίτης π. Αυγουστίνος Κατσαμπίρης είχε επανειλημμένως παρακαλέσει τον Γέροντα Παΐσιο να προσευχηθεί για να του εμφανιστεί ο νεοφανής Άγιος Βλάσιος ο εκ Σκλαβαίνων. Επιθυμούσε να γνωρίσει τα χαρακτηριστικά του για να τον αγιογραφήσουν.

(Διασκευή, επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Όταν ο Όσιος ησύχαζε μόνος στο κελλί, αγωνιζόταν πολύ στη νηστεία. Όταν όμως έρχονται ξένοι, ήταν φιλόξενος και τους φρόντιζε, τους έδινε τροφή και από αγάπη έτρωγε μαζί τους, κρύβοντας τον μεγάλο του αγώνα.

Κάποτε εξεστράτευσε εναντίον της Κρήτης ένας βαρβαρικός στόλος για να την αιχμαλωτίσει.
Όσιος Δαβίδ καταγόταν από τη βόρεια Μεσοποταμία, που ήταν μεγάλο μοναστικό κέντρο, και γεννήθηκε περί το 450 μ.Χ. Για λόγους που δεν αναφέρονται ήλθε στη Θεσσαλονίκη μαζί με το μοναχό Αδολά. Κατά το βιογράφο τους ο Όσιος εισήλθε αρχικά στη μονή των Αγίων Μαρτύρων Θεοδώρου και Μερκουρίου, επιλεγόμενη Κουκουλλιατών, της οποίας η τοποθεσία προσδιορίζεται «εν τω αρκτικώ μέρει της πόλεως πλησίον του τείχους εν ω έστι το παραπόρτιον των Απροΐτων».

(Διασκευή, επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Σύμφωνα με την παράδοση κάθε χρόνο όταν ετελείτο η μνήμη της Aγίας Παρθενομάρτυρος Φεβρωνίας στο Mοναστήρι της, την έβλεπαν γύρω στα μεσάνυχτα, παρούσα μαζί με τις άλλες αδελφές να συμψάλλει μαζί τους και να στέκεται στον ίδιο τόπο στον οποίον στεκόταν όταν ήταν ζωντανή.
Βίος
Ο Νικόλαος Καβάσιλας, γόνος της Θεσσαλονίκης, δευτέρας πόλεως της αυτοκρατορίας κατά τους υστέρους βυζαντινούς χρόνους, συνέδεσε τη δραστηριότητά του τόσο με αυτή όσο και με την πρωτεύουσά της, τη γεμάτη αγωνία κατά τον τελευταίο αιώνα του βίου της αυτοκρατορίας. Η μετριοπάθεια και η μειλιχιότης μπορεί να συνετέλεσαν ώστε κατά τους χρόνους του να επισκιασθή από άλλους δυναμικωτέρους θεολόγους, του έδωσαν όμως αργότερα τέτοιο κύρος, ώστε να εκτιμάται γενικώς ως ένας από τους στερεότερους παράγοντας της ορθοδόξου θεολογίας και ως ένας από τους ορθοδοξοτέρους μυστικούς της Εκκλησίας. Πολύ μεγαλυτέρα είναι η εκτίμησις γι’ αυτόν σήμερα σ’ ολόκληρο το χριστιανικό κόσμο.
Διηγείται ο όσιος Παΐσιος ο μέγας: […] ήτον ο μέγας Κωνσταντίνος, ο πρώτος βασιλεύς των Χριστιανών, και κατέβη από τον ουρανόν απεσταλμένος από τον Θεόν, και μου είπε· μακάριοι είσθε εσείς όπου ηξιώθητε να έχετε την μοναδικήν πολιτείαν [τον μοναχισμό]· διότι κατά αλήθειαν εδικός σας είναι ο ένθεος του Σωτήρος μακαρισμός.