Άγιος Ιερομάρτυρας Γρηγόριος, επίσκοπος της Μεγάλης Αρμενίας, ο Φωτιστής - 30 Σεπτεμβρίου

Ο ιερομάρτυς Γρηγόριος έζησε κατά την εποχή του αυτοκράτορα Διοκλητιανού (284-305 μ.Χ.). Ήταν Πάρθος κατά την εθνικότητα, γιός του Ανάκ και συγγενής του βασιλιά της Αρμενίας Κουσαρώ. Συλληφθείς ο Άγιος, ως χριστιανός, από το βασιλιά Τιριδάτη, υπέστη πολλές τιμω­ρίες και βασανιστήρια. Αργότερα δε ο Τιριδάτης έμαθε ότι ο Γρηγόριος ήταν και γιός του Ανάκ του Πάρθου, που είχε δολοφονήσει τον πατέρα του, το βασιλιά Κουσαρώ. Μετά από την πληροφορία αυτή, ο Τιριδάτης έδεσε χειρο­πόδαρα τον Άγιο και τον έριξε σ’ έναν βαθύ λάκκο, στην πόλη Αρταξά. Ο λάκκος δε εκείνος ήταν γεμάτος άγρια θηρία και δηλητηριώδη ερπετά.

Ολίγα για τους οσιομάρτυρες Πατέρες τους σφαγιασθέντες στις Νήσους Στροφάδες (1537) - 29 Σεπτεμβρίου

Γράφει ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας

[Απόσπασμα από το βιβλίο του "Ζακύνθου Εορτοδρόμιον", εκδ. Ι. Μητροπόλεως Ζακύνθου, 1998, σ. 65]

Στο διάβα των αιώνων την επιβλητική ηρεμία και ομορφιά των νήσων Στροφάδων και του περιώνυμου εκεί Μοναστηριού έρχονται να ταράξουν οι ανελέητες επιδρομές Τούρκων, Αλγερινών και λοιπών ληστοπειρατών, οι οποίοι συνήθως λεηλατούν τη Μονή, σφαγιάζοντας ή αιχμαλωτίζοντας τους Μοναχούς.

Παναγία Μυρτιδιώτισσα, Η φροντίδα της για τους κατοίκους των Κυθήρων και η διάσωση του καραβιού με το ασημένιο επένδυμά της

 

(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)

Πολλάκις εγένετο εις την νήσον ταύτην των Κυθήρων πείνα μεγάλη, ένεκα της αφορίας της γης και της αστοχίας των καρπών [η γη δεν έδινε τους καρπούς που έπρεπε], και διά της προμηθείας [της φροντίδας, της παρέμβασης] της Κυρίας Θεοτόκου, της οποίας την βοήθειαν και αντίληψιν επικαλούνται πάντες, ήρχοντο καρποί εκ μακρινών μερών και εκυβερνάτο ο λαός.

Όσιος Κοσμάς Ζωγραφίτης, Το όραμα του για τον ηγούμενο που βασανιζόταν…

 

(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)

Μια Μεγάλη Πέμπτη πρωί, ο Άγιος Κοσμάς ο Ζωγραφίτης είδε σε όραμα στον αέρα μια ψυχή που βασανιζόταν από τα κακά πνεύματα.

Άγιος Ιερομάρτυρας Πλάτων (1852-1921) - 21 Σεπτεμβρίου

Ο Πλάτων Αϊβαζίδης (Αϊβάζης ή Αϊβαζόγλου) γεννήθηκε το 1852 στην Πάτμο απο τον χιώτη Νικόλαο και τη Μαρία. Μαθήτευσε στην Πατμιάδα Σχολή και σε ηλικία 15 ετών έγινε δόκιμος στην Ι.Μ Αγ. Ιωάννου Θεολογου, όπου μόναζαν δύο θείοι του μοναχοί και παρέμεινε ως τα 25 του έτη. Μετά πορεύεται στην Κωνσταντινούπολη και φοιτά στη Μεγάλη του Γένους Σχολή και τη Θεολογική Σχολή της Χάλκης, γνωρίζοντας τον εκεί φοιτητή Γερμανό Καραβαγγέλη. Παράλληλα, εκτελούσε χρέη Διακόνου στη Μητρόπολη Καστοριάς (1883-1888) και Λήμνου (1888- 1894).

Ιωακείμ ο «πάνυ» εξ Αθηνών, Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας, (1448- 1567) - 17 Σεπτεμβρίου

Ο Άγιος Ιωακείμ, υπήρξε γόνος των Αθηνών (1448) και σε ηλικία 8 ετών αποδήμησε μαζί με τους ευσεβείς γονείς του, υπό το φόβο των Αγαρηνών, στην Αίγυπτο.

Η Κυκκώτισσα Παναγία

Η Κυκκώτισσα Παναγία 

Δρ Χαραλάμπης Μ. Μπούσιας, Μέγας Υμνογράφος της των Αλεξανδρέων Εκκλησίας

Εορτάζει στις 8 Σεπτεμβρίου 

(Σημείωση Ιστολογίου: στον Ιερό Ναό Αγίου Νείλου Πειραιώς τιμάται την Α΄ Κυριακή μετά το Γενέσιο της Υπεραγίας Θεοτόκου)

Η ιερή και θαυματουργή Εικόνα της Ελεούσης Θεοτόκου, που αποθησαυρίζεται στη σεβάσμια και σταυροπηγιακή Μονή του Κυκκου, είναι έργο του ευαγγελιστή Λουκά. Η περίδοξη και παλαίφατη Μονή, το καύχημα της Κυπρου, είναι κτισμένη στις δασύσκιες κορυφές του Τροόδους και αποτελεί το μεγαλύτερο προσκύνημα της Κυπρου και ίσως όλης της Ορθοδοξίας.

Όσιος Ησαΐας, κτίτορας της Μονής του Κύκκου († 10 Σεπτεμβρίου)

Δρ Χαραλάμπης Μ. Μπούσιας, Μέγας Υμνογράφος της των Αλεξανδρέων Εκκλησίας

Ο όσιος και θεοφόρος Ησαΐας,

ο κτίτορας της Μονής του Κύκκου 

Η μνήμη του τιμάται στις 10 Σεπτεμβρίου.

Ο όσιος και θεοφόρος ερημίτης Ησαΐας ζούσε στα βουνά του Κύκκου το τέλος του 11ου αιώνος.  Καποια ημέρα πήγε για κυνήγι στα μέρη εκείνα ο Δούκας Μανουήλ ο Βουτομίτης, ο οποίος εστάλη στην Κύπρο από τον Αλέξιο τον Κομνηνό, να καταστείλει το κίνημα του Ραψομάτη το 1092.

Πνευματικοί χαρακτηρισμοί του Οσίου Δανιήλ, του Κατουνακιώτου

Ο Όσιος Δανιήλ ο Σμυρναίος, ο Κατουνακιώτης

Η μνήμη του τελείται την 7ην Σεπτεμβρίου

Δρ Χαραλάμπης Μ. Μπούσιας,

Μέγας Υμνογράφος της των Αλεξανδρέων Εκκλησίας

Ο Όσιος Δανιήλ ο Κατουνακιώτης, στην έρημο του Αγίου Όρους, ο ησυχαστής και συνεχιστής της Ορθοδόξου παραδόσεως των Κολλυβάβων Αγίων, σύντομα απέκτησε την φήμη έμπειρου πνευματικού και πολλοί Αθωνίτες μοναστές και προσκυνητές τον επισκέπτονταν, για να ζητήσουν πνευματική καθοδήγηση, να τον συμβουλευθούν και να πάρουν ενίσχυση στον πνευματικό τους αγώνα. Κάποιοι άλλοι αλληλογραφούσαν  μαζί του στις ανάγκες τους και όλους αυτούς τους παραμυθούσε και τους έδινε πνευματικές συμβουλές με τις πολυπόθητες και ψυχοτρόφες για εκείνους απαντήσεις του. Για τις βιοτικές του ανάγκες, που τις είχε περιορίσει στο ελάχιστο, αγιογραφούσε με πολλή ευλάβεια και επιμέλεια, με προσευχή και ανάγνωση. Και αυτή η πρώτη εικόνα του Αγίου Ιωάννου του Ρώσου είναι έργο των χειρών του.

Κάτω από το κοντάρι του Αρχαγγέλου Μιχαήλ

Ποιος είδε τη λάμψη του Αρχαγγέλου Μιχαήλ και δεν θαμβώθηκε; Ποιος είδε το κοντάρι του και δεν φοβήθηκε; Και ποιος δοκίμασε τη θαυματουργική προστασία του και δεν ένιωσε κοντά του δύναμη και ασφάλεια;

Ο ιερομάρτυς Αθανάσιος της Βρέστης (+5 Σεπτεμβρίου 1648)

Ο άγιος Αθανάσιος του Μπρεστ της Πολωνίας έζησε στην εποχή που πραγματοποιήθηκε η απόφαση της Ουνίας για ένωση μεταξύ της Ορθοδόξου Εκκλησίας και της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας το 1596. Αυτή έγινε με την εξουσία και την βία και την βοήθεια του πολωνικού κράτους. Όσοι έμειναν πιστοί στην ορθόδοξη πίστη υπέφεραν πολλούς και διαφόρους διωγμούς. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα οι ορθόδοξοι να φύγουν στα άγρια μέρη της χώρας, ή ενώνονταν σε ορθόδοξες ομάδες κάτω από την προστασία λίγων αριστοκρατικών ορθοδόξων. Οι περισσότεροι από τους πλουσίους πέρασαν στον Ρωμαιοκαθολικισμό, επειδή είχαν μεγάλα προνόμια και περισσότερη ελευθερία από το κράτος. Στην επιβουλή της Ουνίας εργάστηκαν τα Ιησουιτικά σχολεία, δηλαδή τα φανατικά τάγματα της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας.

Ο Όσιος Άνθιμος ο Τυφλός επισκέπτεται τις Κυκλάδες...

 

(Ἐκ τοῦ βιβλίου· Κωνσταντίνου Κανέλλου, Ὅσιος Ἄνθιμος ὁ ἐκ Κεφαλληνίας, ὁ τυφλὸς ἱεραπόστολος τοῦ Αἰγαίου, Ἰθάκη, 2005).

...Το νησί που ευλογήθηκε πρώτο από τον τυφλό ιεραπόστολο υπήρξε η Σίφνος, έδρα του αρχιεπισκόπου Σίφνου, Μυκόνου, Αστυπαλαίας και λοιπών νήσων Νικοδήμου (1754-1777). Ο άγιος πατήρ πήρε την ευλογία της διοικούσης Εκκλησίας για την ιερή αποστολή του. Οι καλοκάγαθοι και ευλαβέστατοι κάτοικοι της Σίφνου υποδέχθηκαν με ενθουσιασμό τον Όσιο Άνθιμο και σαν καλή γη αναζωογονήθηκαν από την ουράνια δρόσο των λόγων του.

Άγιος Συμεών ο Στυλίτης, Ο αιμοσταγής κακοποιός Αντίοχος, η μετάνοιά του και το παράδοξο γεγονός που έζησαν οι στρατιώτες που τον καταδίωκαν!

 

(Διασκευή, επιμέλεια Στέλιος Κούκος)

Υπήρχε ένας μεγάλος και φοβερός ληστής που ονομαζόταν Αντίοχος και τον αποκαλούσαν Αγώνατο, λόγω της σωματικής του ανδρείας και της τόλμης του.

Άγιος Μεγαλομάρτυς Φανούριος ο Θαυματουργός

Λάμπρος Σκόντζος, Θεολόγος

Κάποιοι άγιοι της Εκκλησίας μας απολαμβάνουν ιδιαίτερης τιμής από τους πιστούς. Θεωρούνται δημοφιλείς, διότι τους αισθάνεται ο λαός κοντά του και αρωγούς στα προβλήματά του. Ένας από τους πλέον δημοφιλείς αγίους είναι και ο άγιος Φανούριος ο Μεγαλομάρτυς και Θαυματουργός.

Άγιος Νικάνωρ ο εν Καλλιστράτω Όρει ασκήσας - 7 Αυγούστου

 

Ο Όσιος Νικάνωρ γεννήθηκε στα 1491 μ.Χ. στην Πρωτεύουσα της Μακεδονίας, την Θεσσαλονίκη. Οι γονείς του, Ιωάννης και Μαρία, ήταν ευσεβείς και κατοικούσαν στη συνοικία του Αγίου Μηνά. Όλη η πόλη των Θεσσαλονικέων καλοτύχιζε και επαινούσε τους γονείς του Αγίου, τόσο για τον πλούτο τους όσο και την ευγένεια τους, αλλά κυρίως για την πίστη και την αρετή που τους διέκρινε.

Άγιος Ευγένιος ο Αιτωλός: Ένας άγνωστος διδάσκαλος του γένους

Ευγένιος Γιαννούλης ο Αιτωλός. Κληρικός, διδάσκαλος του Γένους. Εικόνα του Β. Κοκοράκη (Αθήνα, Συλλογή Π.Κ. Βλάχου).

Πρωτοπρ. Βασίλειος Ι. Καλλιακμάνης, Καθηγητής Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ. 

α) Κάθε εποχή και κάθε γωνιά της πατρώας ελληνικής γης έχει αναδείξει σπουδαίες προσωπικότητες, που αγωνίστηκαν σε δύσκολους χρόνους για την πνευματική αναγέννηση του λαού. 

Αγία Θεοδώρα η εν Θεσσαλονίκη, Η οσιακή της κοίμηση και το εξαίσιο θαύμα που ακολούθησε!

 

(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)

[Η αγία Θεοδώρα η εν Θεσσαλονίκη]: Ούσα δε λίαν προβεβηκυία [ηλικιωμένη, (80 χρονών)] ησθένησεν ημέρας πέντε τον Αύγουστον· και την επαύριον γνωρίσασα, ότι ήτο η τελευταία ημέρα της, εφανέρωσε τον ανόθευτον και εγκάρδιον έρωτα προς μόνον τον ουράνιον Νυμφίον της και δεν εδειλίασε ποσώς εις τον χωρισμόν της ψυχής εκ του σώματος καθώς κάμνουν όλοι σχεδόν εις τοιούτον φοβερόν και απαραίτητον πέραμα.

Άγιος Αντώνιος Βεροίας, Η πλήρης φωτός εύρεση του αγίου λειψάνου του από κυνηγούς

(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)

[…] Όταν [ο άγιος Αντώνιος Βεροίας] κατάλαβε ότι εγγίζει το τέλος του, λίγο πριν από την εορτή των Χριστουγέννων, παρακάλεσε τους ευσεβείς χριστιανούς που τον επισκεπτόταν να τον αφήσουν μόνο του και ειδοποίησε έναν ιερέα για να του μεταδώσει τα άχραντα μυστήρια για τελευταία φορά ως εφόδιο ζωής αιωνίου.

Αγία Χριστίνα, Οι εντολές της στο άγαλμα του Απόλλωνα και η υπακοή του!

(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)

Την επόμενη μέρα έφεραν πάλι την Αγία [την Αγία Χριστίνα] στο δικαστήριο, και ο τύραννος της λέει: «Ας πάμε στον ναό, να προσκυνήσεις τον ουράνιο θεό Απόλλωνα».

Οσία Πελαγία της Τήνου - 23 Ιουλίου

Ένα χρόνο μετά την έναρξη της ελληνικής Επανάστασης του 1821, η Παναγία Θεοτόκος εμφανίσθηκε στην ευσεβή μοναχή Πελαγία που εγκαταβίωνε εν ασκήσει στην Μονή Κεχροβουνίου, ψηλά στα βουνά της Τήνου, και της ζήτησε να ειδοποιήσει ένα χωριανό, τον Σταματέλο Καγκαδή, ότι είχε επιλεγεί να βρει την εικόνα της που βρισκόταν θαμ­μένη σε ένα χωράφι και να κτίσει ναό προς τιμήν της. Φοβισμένη και θεωρώντας τον εαυτό της ανάξιο τέτοιας αποκάλυψης, η Πελαγία δεν υπάκουσε.