«Γέροντα Επιφάνιε, γιατί τον Χριστιανό δεν τον γεμίζει η “χαρά” του κόσμου;».
Και ο π. Επιφάνιος, απάντησε ως εξής:
«Είναι απλό. Αυτά τα οποία τέρπουν τους άλλους ανθρώπους, γιά τους πιστούς είναι σκύβαλα. Ο Χριστός αλλάζει τα “γούστα”. Ο αναγεννημένος άνθρωπος έχει άλλη χαρά. Δεν τον τραβούν, δεν τον τέρπουν αυτά. Κι αν κάποτε κάνει κάτι, το κάνει επειδή παρασύρεται, όχι διότι τον γεμίζει. Γι’ αυτό βλέπετε ανθρώπους, που θεωρούσαν αδιανόητο να ζουν χωρίς να ικανοποιούν τα πάθη τους, κυρίως τα σαρκικά, όταν μετανόησαν έλεγαν:
“Μα ζούσα αυτήν την βρώμικη ζωή; Και ήμουν ευχαριστημένος; Δεν καταλάβαινα ότι κυλιόμουν μέσα στον βούρκο;”...
Τότε συνειδητοποιούν την προηγούμενη κατάστασή τους. Τώρα αναγεννήθηκαν και ο Χριστός τους άλλαξε τις προτιμήσεις!
Τους άλλαξε τις διαθέσεις!
Τους άλλαξε τα κριτήρια!
“Τὰ ἀρχαῖα παρῆλθεν, ἰδοὺ γέγονε καινὰ τὰ πάντα” (Β' Κορινθ. Ε'17΄)!!!
Γι’ αυτό μιλάμε περί αναγεννήσεως.
Γι’ αυτό και η μετάνοια λέγεται και αναγέννηση.
Και το Βάπτισμα λέγεται: “Λουτρόν παλιγγενεσίας» (Τιτ. Γ'5΄)!!!
Οι αγρυπνίες, οι προσευχές κ.λπ., αυτά μας γεμίζουν. Αυτές είναι οι δικές μας “διασκεδάσεις”!»!!
