18.00 Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός μετ' αρτοκλασίας.
19.00 Μικρό Απόδειπνο με Χαιρετισμούς στον Άγιο Μελέτιο Πηγά.
ΚΥΡΙΑΚΗ 13 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2024
07.00 Όρθρος και Θεία Λειτουργία ιερουργούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Προικοννήσου κ. κ. Ιωσήφ.
Ένας ευλαβής μοναχός, απ’ το βουνό του Ολύμπου [της Βιθυνίας], λεγόμενος Σωφρόνιος, ήρθε και μου διηγήθηκε κάποιο συμβάν, όμοιο μ’ εκείνο που είναι γραμμένο στο ιερό βιβλίο της Κλίμακος. Μας αφηγήθηκε δηλαδή, ότι στον Όλυμπο υπήρχε κάποιος Γέροντας πολύ ενάρετος, πραγματικά θεοφόρος, στον οποίο σύχναζαν πολλοί αδελφοί μοναχοί, για ν’ ακούσουν απ’ το άγιο στόμα του λόγους ψυχικής σωτηρίας.
«Αύριο που θα’ ρθουν οι φωτεινές μέρες
Θα πρέπει να αναρτήσουμε -οι ζωντανοί-
απ’ το λαιμό μας στολίδι
δίπλα από το χρυσό σταυρό μας
ένα μικρό ομοίωμα κρεμάλας.
Θα’ ναι χρυσό κι αυτό.
Και θα’ χει μια κλωστή θηλιά στην άκρη.
Θα το προσκυνάμε κι αυτό.
Κι όταν ξανακινδυνέψουν τα χώματά μας
θα προσκυνήσουμε το ομοίωμα
και δρασκελώντας την όχθη του φόβου
θα ρίξουμε γροθιά
στα μούτρα του Μήδου».
(ομιλία η οποία έγινε στον Ιερό Ναό Αγίου Νείλου Πειραιώς το Σάββατο 5 Οκτωβρίου 2024)
Τοῦ πρώην Πατριαρχικοῦ Ἐξάρχου Πάτμου Ἄρχιμ. Ἀντίπα Νικηταρά,
Δρ. Θεολογίας
v Εἰσαγωγή
Στὸν Ὅσιο Εἰρηνοποιὸ Γέροντα Ἀμφιλόχιο:
Γέροντας Εφραίμ, Καθηγούμενος Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου
Ο Αγιοτόκος Άθωνας μέσα από την υπερχιλιόχρονη ιστορική ζωή του έχει αναδείξει πάμπολλες γνωστές Οσιακές μορφές, αλλά και περισσότερες άγνωστες σε εμάς. Σήμερα εορτάσαμε έναν Αγιορείτη Άγιο, ο οποίος έζησε εδώ στη Μονή μας, τον όσιο Ευδόκιμο. Ουσιαστικά εορτάσαμε έναν άγνωστο Άγιο – αφού δεν γνωρίζουμε τα σχετικά με τον βίο του – αλλά που όμως με γνωστό και φανερό τρόπο βρέθηκε ολόκληρο το Άγιο Λείψανό του στο κοιμητήριο της Μονής μας, όπως ακούσαμε και στα αναγνώσματα που προηγήθηκαν στην εκκλησία και εδώ στην τράπεζα.
Βοηθός Επίσκοπος εξελέγη σήμερα Παρασκευή, 4 Οκτωβρίου 2024, από το Σώμα της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, ο Πρωτοσύγκελλος της Ι.Μ. Πειραιώς Αρχιμ. Νήφων Καπογιάννης.
Κάποτε ένα νέο παιδί, πήγε γιά εξομολόγηση, ήταν απελπισμένο από μία επαναλαμβανόμενη αμαρτία του και ο πειρασμός τον έφτασε στο σημείο να βρει ένα όπλο και να σκέπτεται να αυτοκτονήσει…
Αυτομεμψία όχι απελπισία
Γέροντα, είναι εύκολο εξαρχής να συναισθανθούμε σε βάθος την αμαρτωλότητά μας;
<<Κάποιος ερημίτης, καθόταν έξω από το κελλί του, που ευρισκόταν ψηλά σε ένα βράχο και έβλεπε απέναντι το ποτάμι, να έχει φουσκώσει.
Ήτανε στα παλιά τα χρόνια ένα παιδί μεγαλωμένο μες στην εκκλησιά. Των ιερέων δεξί χέρι. Πρόφταινε σ΄ όλες τις δουλειές και στις ακολουθίες πάντα πρώτο. Ήξερε πια απ΄ έξω κι ανακατωτά ψαλμούς και προσευχές κι ευλαβικά διακονούσε στο ιερό σε κάθε λειτουργία.
